Er wordt een kunstwerk geopend op het plein. Het is alleen nog even wachten tot alles klaar staat voor de officiële opening met de burgemeester. De vrouw die het openingspraatje houdt, voelt zich alleen. Ze belandt in een zoektocht naar zichzelf. Langzaam dringt het tot haar door: zonder anderen is het leven een stuk minder leuk en betekenisvol.
In Ego worden fysiek theater, dans, comedy en slapstick gecombineerd. Luchtig en onbeschaamd. Fijngevoelig, kwetsbaar en herkenbaar.
